x
Ładowanie...

Kolor, myśli i wspomnienia – wystawa Katarzyny Jędrysik Castellini

20 maja 2019

Katarzyna Jędrysik Castellini to wnikliwa obserwatorka. Analizuje, rejestruje, przygląda się ludziom. Jej malarstwo to fascynacja południem; jego barwami, światłem, klimatem i kulturą. Wyraźny, niemal graficzny kontur dominuje na tle gładkich, prostych i kontrastowych płaszczyzn. Artystka tworzy obrazy monumentalne, czyste i przejrzyste, najczęściej niewielkich formatów. Te drobne formy bliskie są rozmiarom płócien dawnych, włoskich mistrzów. Sposób kompozycji w obrazach, przedstawienie architektury i jej elementów, myślenie o formie, świadczą o znajomości sztuki dawnej. Tradycja malarska wszechobecna jest w sposobie interpretowania otaczającego świata. Płótna wielkich mistrzów włoskiego renesansu, oglądane w muzeach, ożywają. Śródziemnomorska atmosfera emanuje z obrazów. W pełni słońca wyłaniają się kontrastowe i kolorowe ściany oraz figury. Budynki malowane są w odcieniach ochry, różu i czerwieni.
 

 
W jej obrazach rzeczywistość miesza się z bajką, alegoria ze światem realnym. Tak o artystce pisał Wojciech Tuleja: „Artysta jest kimś, kto przekracza granice i z bezczelną odwagą dopuszcza się bluźnierstw: łączy szlachetny renesans i krzykliwy pop – art”.
 
Podczas wizyty w domu Giorgio Vasariego we Włoszech, artystka tak opisała swoje wrażenia: „Casa Cima to nieduże mieszkanie. Z zewnątrz nie rzucające się w oczy, zwykłe wejście, powyżej niego proste okna. Wewnątrz puste ściany (…) Drewniane stare schody prowadzą na pierwsze piętro, po lewej stronie schodów widać zapiski węglem na ścianie – jedyne obecne w tym domu dzieło Cimy. Poza tym ściany są puste. Okno wychodzi na ogródek. Pustka, cisza i spokój”. Te trzy elementy dominują w obrazach Katarzyny Jędrysik Castellini. Atmosfera tego wnętrza niewątpliwie zrobiła wówczas na młodej artystce duże wrażenie i ukształtowała jej sposób malarskiego myślenia.
 
Artystka chętnie maluje dzieci, nadając im lekko groteskowy, poważny wygląd. „Nie uśmiechają się, są poważne, przedwcześnie dojrzałe, czy wręcz podstarzałe, jakby zostały wyposażone w tragiczną mądrość, która miały dworskie karły na obrazach Velasqueza” (Bogusław Deptuła, Galeria Art., maj 2004).
Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie na wydziale malarstwa w pracowni prof. Krzysztofa Wachowiaka. Dyplom uzyskała w 2001 roku „Portret miasteczka włoskiego” zrealizowany we Włoszech w mieście Conegliano. Przez kilkanaście lat mieszkała i tworzyła we Włoszech.
 


 

Kontynuując zgadasz się na politykę cookies. Więcej informacji

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close