TO, CO MOGŁO SIĘ WYDARZYĆ
 
Każdy z nas nosi w sobie życie, którego nigdy nie przeżył.
 
Nie jest ono wspomnieniem. Jest sumą wyborów, niewybranych dróg i miejsc, do których nigdy nie dotarliśmy. Pozostaje gdzieś na granicy wyobraźni i pamięci. Czasem wraca niespodziewanie – wywołane światłem, zapachem, dźwiękiem albo obrazem.
 
Twórczość Jaśminy Parkity prowadzi właśnie do tej przestrzeni.
 
Puerto Escondido nie jest tu konkretnym miejscem. Staje się symbolem. Przestrzenią, w której spotykają się tęsknota, wyobraźnia i doświadczenie. Miejscem, które dla każdego może znaczyć coś innego.
 
Artystka nie opowiada historii. Nie ilustruje wspomnień. Tworzy obrazy, które uruchamiają pamięć – również tę, która nie odnosi się do konkretnych wydarzeń, lecz do emocji i przeczuć.
 
Dlatego jej prace nie kończą się na obrazie.
 
Wychodzą poza ramę i stają się tkaniną.
 
To wybór, który zmienia sposób patrzenia. Tekstylia nie tworzą dystansu. Są obecne w naszej codzienności. Towarzyszą ciału, domowi i rytmowi życia. Zachowują ślady czasu i obecności.
 
Monumentalne formy Jaśminy poruszają się wraz z powietrzem. Nie pozostają niezmienne. Za każdym razem układają się inaczej, przypominając, że pamięć również nie jest stała. Wraca do tych samych obrazów, ale nigdy w identyczny sposób.
 
W tej wystawie widz nie zatrzymuje się przed pracą. Wchodzi pomiędzy nią. Staje się częścią przestrzeni zbudowanej z koloru, światła i materiału.
 
Kolor nie opisuje rzeczywistości.
 
Buduje nastrój.
 
Przywołuje emocje, których często nie potrafimy nazwać, choć doskonale je rozpoznajemy.
 
To, co mogło się wydarzyć nie jest opowieścią o utracie ani o niespełnieniu.
 
Jest zaproszeniem do spotkania z tym, co wciąż w nas żyje – z wyobrażeniami, pragnieniami i miejscami, które nosimy w sobie, niezależnie od tego, czy kiedykolwiek istniały naprawdę.
 

Izabela Rogala, kuratorka sztuki
Wystawa trwa do 15 listopada 2026 roku